Vanaf de hoge rotsen langs de kust kon je voorheen met een lijntje vissen, maar op hoeveel plekken mag dat nog? Van oudsher konden de vissers hun boten bij alle kustgebieden aanmeren, maar ook dat wordt steeds vaker verboden. Zelfs kustwateren worden door de overheid als zogenaamde ‘waterkavel’ weggegeven en men jaagt er de vissers en zwemmers weg. Toeristische projecten in het stadsgebied snoeren woonwijken van de zee af. De meeste stranden kun je niet meer vrij op en de overige dreigen zodanig gecommercialiseerd te worden dat de meeste mensen vanzelf weg zullen blijven. Ook lokale jachten mogen opeens de hotelsteigers niet meer aandoen. Het kustgebied van ons eiland is met andere woorden het oord waar uitsluiting van de bevolking, van hoog tot laag, plaatsvindt.
Al jaren verzet de bevolking zich tegen dergelijke uitsluitingen. Een belangrijk hoogtepunt daarin is wel de actie in 1993 tegen het afsluiten van het Jeremi-strand. 9000 Burgers plaatsten hun handtekening onder de petitie om stranden open te houden. De actie culmineerde in een massademonstratie voor de poorten van Jeremi. De overheid moest toegeven en kocht de toegangsweg tot het strand terug. Jaren van groeps- en individueel verzet en protest volgden, ook acties tegen afsluiten van het strand bij Hooks Hut, en niet te vergeten de strijd die vakbondsman wijlen Ong-A-Kwie aanbond tegen de hotels die de lokale bevolking de toegang tot ‘hun’ strand weigerden. In 2006 koesterde de politiek het plan om de nog overblijvende openbare stranden met ontwikkelingsgelden te commercialiseren. Door de felle acties van vissers en burgers heeft zij er van af moeten zien. Een nieuwe petitie om kusten en stranden open te houden heeft nu al meer handtekeningen dan in 1993 opgeleverd.
Aan de kust gelegen hotels mogen van de overheid het aangelegen strand beheren, maar wie de beheersovereenkomsten wil inzien wordt van het kastje naar de muur gestuurd. Bestaan deze overeenkomsten nou echt zoals de overheid beweert? En wat staat er precies in? Men komt er maar niet achter.
De politiek is al jaren systematisch bezig de bevolking van de kust weg te werken en roept luid dat deze ‘ontwikkeling’ in het belang van de bevolking zelf is. Zij weet dat de bevolking hier zeer ontevreden over is maar volhardt in deze dwaze ‘ontwikkelingsvisie’.
Wij als burgers verwachten zonder meer dat de politiek de afsluiting van de kust, waarvan wij eigenaar zijn, spoedig ongedaan maakt en de vrije toegang vastlegt in de Staatsregeling. Een autonoom Curaçao is er voor de bevolking en een nieuw Curaçao vraagt om een nieuwe politiek die de bevolking dient zonder die rare kronkels over ‘ontwikkeling’.
Yvette Raveneau en Lloyd Narain
Amigu di Tera en Defensa Ambiental

Het Antilliaans Dagblad is de enige lokale Nederlandstalige ochtendkrant van Curaçao, Bonaire en Aruba. Op Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba, alsmede in Nederland en andere landen is een online-abonnement eenvoudig mogelijk via online.ad.cw

antdagblad-logo


Print-abonnee worden of voor meer algemene informatie? Stuur dan een mail naar [email protected]. Met naam, adres en telefoonnummer. Abonnementsprijs is ANG 35,00 inclusief OB per kalendermaand. Print-abonneren is alleen mogelijk op Curaçao.