×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 69 niet laden

Ik ben een 82-jarige vrouw uit Nederland die, samen met mijn drie andere kinderen, bij mijn dochter en haar gezin op bezoek kwam. De vlucht en alles waren heel goed gegaan.
Deze vakantie verliep anders dan gedacht. De tweede dag dat ik op Curaçao was, werd ik ziek. Het werd steeds erger, ik voelde me echt niet goed. Slap in de benen, erg moe en wilde steeds gaan slapen. Daarop hebben mijn kinderen een huisarts gebeld, die ook is gekomen naar aanleiding van de klachten die ik inmiddels had. Zelf wist ik niet dat ik zo ziek was. Op een zeer kundige en daadkrachtige manier heeft zij mij onderzocht en de ambulance gebeld om toch naar het ziekenhuis te gaan. Inmiddels was het tegen 20.00 uur. Op de EHBO aangekomen werd er meteen gehandeld.
Na uren van onderzoek en wachten op uitslagen werd de voorlopige diagnose gesteld en werd ik opgenomen op afdeling Algemene Vrouwen van het Sehos. Ik heb een week daar gelegen en ben vol lof over de manier waarop men, op Curaçao, werkt in de zorg. Van het begin met de huisarts tot na ontslag uit het ziekenhuis. Ambulancepersoneel dat me geruststelde en kundig handelde, op de EHBO werkte men rustig door en daarna op de afdeling zelf.
Met respect voor een ieder heb ik dit alles mogen meemaken, een ervaring rijker. Mooi hoe men hier samenwerkt met de weinige middelen die er soms zijn en onder de omstandigheden die veel minder luxe zijn dan in Nederland. Ik heb me dan ook, ondanks de eerste schrik, op mijn gemak gevoeld in een omgeving die ik niet kende, met mensen die ook een andere taal spreken. Iedereen deed zijn best om ook mij te begrijpen en Nederlands te spreken. En hadden we een goed contact en deed eenieder, van de zusters tot de artsen tot de dames van de maaltijden tot medepatiënten zijn best om elkaar te kunnen begrijpen.
Met dank aan de zorg op Curaçao ben ik weer een levenservaring rijker.
Jet Thoonen, Nederland