×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 69 niet laden

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Een betere naam voor een nieuw Curaçaos ziekenhuis kan niemand bedenken. Maar wie Pinedo kent, kan ervan uitgaan dat ook hij vindt dat zoals het nu moet worden zijn naam niet verdient. Geen domme zet om met Bob’s faam dit gedoe te legitimeren en zo dit ongeboren lijkje te tooien met een feestneus. Dus blijft het die domme naam: ‘Nobo’.
Verloop van een klucht.
1. Voorbereiding
Met het ontwerp wordt gesjouwd, beginnend bij Emmastad om via Deventer, Jan Noorduynweg, Amstelterrein, Sehos te belanden in Colon. Dit gebeurt geheel buiten onze artsen om, ook Sehos-directie houdt zich op grote afstand. Het ontwerp, op Nederlandse leest geschoeid, wordt gemaltraiteerd om op diverse locaties te worden ingepast. Nog voordat er één steen is gelegd heeft de aannemer hierdoor al miljoenen verdiend en het einde is nog lang niet in zicht. Een spelletje tussen Ballast Nedam en opdrachtgever. Daar heeft deze aannemer ervaring mee, zoals in Amstelveen met KPHG. Ook Berenschot zit straks hoog en droog in Nederland en denkt: ,,Na ons de zondvloed.” Dokter Nena Abbad, voorzitter van de Specialisten Vereniging, heeft gelijk: ,,Gewoon opnieuw beginnen.” Eerst was de bouwtijd twee jaar, nu doen ze er vager over. De praktijk leert dat na de eerste steen het minstens vijf jaar duurt voordat de eerste patiënt de deur open doet. Intussen draait Sambil op volle toeren en loopt de binnenstad straks leeg.
2. Stedenbouw
Het voorbeeld uit Deventer bedoeld voor dat moeras achter onze universiteit, verschijnt plotseling zwaar misvormd op het Amstelterrein. Om het geval achter winkelcentrum Colon in te kunnen passen en de aannemer te ontzien komt er geen nieuw ontwerp maar wordt het bestaande simpelweg 180 graden gedraaid en van onderen voorzien van een parking. De straat tussen Roodeweg en Euwensweg wordt grof omgeleid. Misa Santa Familia staat er voor joker bij. De stedenbouwkundige logica is er totaal uit. Het gebouw krijgt nergens een gezicht en kijkt van alle kanten op achterkanten uit. Langs de Euwensweg ligt de hoofdgevel weggemoffeld achter drie pandjes die voor geen goud van wijken willen weten. Aan de noordzijde ligt een restant van het treurige winkelcentrum Colon. Aan de oostzijde schurkt de nieuwbouw tegen Sehos aan, er moet eerst een stukje van af. Overal steken gebouwhoeken uit. Het ziet er uit als een te grote broek. Over de toekomst van Sehos en St. Thomascollege wordt niet nagedacht. Straks staat er een hek omheen, of het worden ruïnes voor gratis parkeren en poepen. Sona en Ballast Nedam dicteren van nu af aan de architectuur en de stedenbouw. De overheid heeft niets in te brengen. De lokale architect in het bouwteam die als enige de locatie moet kennen, maakt in dat bouwmilieu maar weinig indruk en hangt een beetje achterover.
3. Architectuur
Vanaf het moment dat aannemers in het project stappen, is het gedaan met de architectonische kwaliteit. Zeker in dit geval waar deze aannemer al tijdens het ontwerpen de dienst uitmaakt. Vanaf dan gaat het alleen nog maar over zijn verlies. Waar het ziekenhuisplan ook werd ingepast, het blijft dat lage gebouw met vleugels aan een centrale hal. Een eend met vier vleugels. Op Bonaire verschijnt binnenkort een scholencomplex van het zelfde type. Het hangt blijkbaar in de lucht. Deze bouwvorm wordt tot nu toe door het ontwerpteam op geen enkele wijze, noch in het openbaar beargumenteerd. Wat uit Nederland komt, wordt weer voor zoete koek aangenomen. Was achter de universiteit en daarna op het Amstelterrein nog voldoende ruimte, op Colon wordt ondanks ruimtegebrek aan de bouwhoogte niet getornd. Het blijft die platte eend met vleugels die te wijd uit elkaar staan om zich te kunnen beschermen tegen de zon. Ook de architectenwereld hangt achterover en komt niet op de idee om over deze klucht een openbare discussie aan te gaan. Angst en schaamte dicteren ook nu.
4. Bouwproces
Over twee maanden wordt de bouwvergunning verstrekt, met het weghakken van de harde kalkstenen ondergrond is de bouw clandestien begonnen. Het laatste ontwerp wordt niet meer ter visie gelegd. De artsen pikken dit niet en beginnen een kort geding. Die winnen ze, start-bouw wordt zes maanden opgeschort. Dan doet de aannemer alsof de harde ondergrond een vervelende verrassing is. Wel extra winst. Dan blijkt de ondergrond zo diep weggehakt dat heien noodzakelijk is. In de regentijd loopt plotseling de hele bouwput onder, de toekomstige parking. Dat belooft wat. Vervolgens is de betonfabriek op Brievengat defect en moet de bouw een maand plat. Daarna is er wegens staking in Brazilië onvoldoende bekistinghout en ligt de bouw weken plat. Tientallen tegenvallers volgen. Na drie jaar bouwen vraagt de brandweer plotseling om tekeningen. Die liggen daar al die jaren in de lade, maar gewoon vergeten. De brandweer inspecteert de bouw en constateert moderne onbekende constructies en keurt die af. Ontwerp en het gebouw moeten zonder pardon worden aangepast aan lokale eisen. De bouw loopt een jaar vertraging op en 800 bouwvakkers zitten al die tijd thuis. Na vier jaar is de ruwbouw eindelijk af. Dan duurt de afbouw nog twee jaar en loopt een half jaar later de eerste patiënt fluitend naar binnen.
Carlos Weeber, Curaçao

ADletters logo


Wilt u op ruim 8.000 kilometer van Nederland Nederlandse ochtend-krant bij het ontbijt niet missen? Lees dan de Caribische editie van DE TELEGRAAF
Telegraaf

Het ANTILLIAANS DAGBLAD is de enige lokale Nederlandstalige ochtendkrant van Curaçao, Bonaire, Aruba en Sint Maarten.

antdagblad-logo


Abonnee worden of voor meer informatie over losse verkoop en advertentiemogelijkheden: E-mail of fax: Naam, voorletter(s), straatnaam, huisnummer, telefoon en aanvangsdatum. Abonnementsprijs* is Naf 25,50 incl. OB (abonneren is alleen mogelijk op Curaçao).