De kop van het voorpagina-artikel in het Antilliaans Dagblad van 12 april over de toespraak van Candice Henriquez. Maar zoals te verwachten van iemand van die deftige Centrale Bank, is het niet meer dan een brave analyse van sterke en zwakke punten van sociaaleconomisch Curaçao. Als veranderen centraal staat, zijn het de zwakke punten waar het om gaat; wat sterk is, mag blijven. Maar wat moet je er mee als er geen oplossingen worden aangereikt? Zomaar drie punten uit het verhaal:
* Terecht krijgt de politiek een aantal mistanden in de schoenen geschoven. Maar het ontbreken van een open politieke discussie, corrupte praktijken rondom deze cerebrale babbelaars en het ondermaats functioneren van deze democratie, blijven onder de mat. De moord op Wiels waart nog steeds als een spook rond. Dat de lokale politieke cultuur meer overeen komt met de Zuid-Amerikaanse dan met de Nederlandse is evident en komt niet ter sprake. De oplossing: hef de Staten op, laat het besturen over aan ministers met als eerste taak het terugdringen van bureaucratie in eigen ministerie.
* Multiculturaliteit en meertaligheid zijn sterke punten. Maar dat een kwart van de kinderen eentalig Papiaments wordt opgeleid en dus geen behoorlijke toekomst kan verwachten, geen woord. De oplossing: combineer op scholen Papiaments met een wereldtaal. Per school kan de hoofdtaal verschillen, desnoods Chinees. Trek onderwijzers aan uit de regio en wissel uit.
* ‘Braindrain’ genereert veel negatieve effecten. Een tekort aan intelligente jeugd maakt veranderen onmogelijk. Eigenbelang van gearriveerde ouderen en het in stand houden van status quo bepalen al generaties hier de ontwikkeling. Voor verandering is een hoog opgeleide onbehoudzuchtige jeugd onontbeerlijk. Elke nieuwe generatie heeft recht op eigen vernieuwing. Denk aan de spectaculaire nog altijd doorwerkende studentenrevolte uit de jaren zestig in Europa, VS en Japan uit de tijd van de Vietnamoorlog. Onze ‘universiteiten’ zijn zo stil als slapende vleermuizen. Studenten hebben niets in te brengen noch beschikken over eigen media. Intelligente jeugd vormt hier geen kritische massa, maar is na de studie in Nederland blijven hangen. Voor zover deze leeftijdsgroep er is, zijn het Nederlanders en buitenlanders die tijdelijk zijn ingezet, die geen behoefte hebben zich voor deze samenleving in te zetten. Hun toekomst ligt ten slotte elders. Het stoppen van ‘braindrain’ is urgent. Snel moet worden voorkomen dat vroegtijdig 400 intelligente jongeren nog jaarlijks worden geëxporteerd. De maand juli komt er aan. Dit proces, al zestig jaar gaande, betekent op termijn totale verstikking, maatschappelijke zelfmoord in slow motion. Het is al merkbaar, stommiteiten stapelen zich op: sociale woningbouw, raffinaderij, ziekenhuis, gezondheidszorg, energiekosten, onveiligheid, leegstand, vervuiling, ga zo maar door.
De oplossing: geen studiebeurzen direct na de middelbare school, pas na het bachelordiploma en alleen aan de beste studenten, 100 per jaar. Elke student loopt tijdens de bachelorstudie 3 maanden stage in het buitenland. Verander de UoC (voormalig UNA), nu een veredelde mts, tot een hoogwaardige Engels/Spaanstalige Bachelor-University gelieerd aan een of twee regionale (alfa en bèta) universiteiten en is alleen toegankelijk met een vwo-diploma. Begin tegenover de UoC met een nieuwe mts. Het mes snijdt aan alle kanten. Het wetenschappelijk niveau van onderwijs en onderzoek stijgt enorm. 80 Procent van de hoger opgeleide jeugd blijft hier, voor zover de rest vertrekt om verder te kunnen studeren is het buitenlands verblijf maar kort, waardoor de kans op terugkeer groter wordt. De mogelijkheid dat de echte bollebozen voorgoed vertrekken blijft natuurlijk bestaan, die zijn hier ook niet echt nodig. Onze problemen zijn minder groot dan veelal domme mensen menen. De tijdelijke import van hoogopgeleide buitenlandse jongeren wordt stopgezet. Pietermaai Smal wordt een gewoon autochtoon buurtje en de huizenmarkt fleurt weer op.
Carlos Weeber, Curaçao
Naschrift redactie: In verband met de zeer vergaande opmerking van brievenschrijver de heer Carlos Weeber om ‘de Staten op te heffen’, verzocht de redactie hem een nadere toelichting en of dit werkelijk is wat hij wil zeggen. Zijn antwoord luidt: ,,Beter een beperkte democratie dan een die niet functioneert. Kern van de democratie is dat het volk bepaalt, wie er bestuurt, dat kunnen ook enkele ministers zijn. Zeker als het huidige systeem een schijnvertoning is waar alles onder tafel wordt gerommeld en bedisseld. Zoals het hier gaat, kun je geen democratie noemen. De verkiezingen zijn niet meer dan een alibi om daarna te kunnen rotzooien.”

ADletters logo