×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 69 niet laden

Buitengewoon suggestief hoe de Commissie Nieuw Ziekenhuis beweert dat een goedkoper alternatief leidt tot een ‘nieuw Sehos’. Op dit standpunt en ook op het Deventer-model valt wel degelijk af te dingen. Om mijn Rotterdamse collega’s niet voor de voeten te lopen, heb ik tot nu toe het ontwerp buiten schot gehouden. Maar nu het van de baan is, toch nog een commentaar: Het ziet er allemaal smakelijk uit en sluit naadloos aan op de sociaaleconomische context uit de tijd waarin het ontworpen werd. Nederland barste van het geld en overdaad werd omarmd. Intussen zijn de tijden veranderd, drukt de rentelast zwaar en komen nieuwe Nederlandse ziekenhuizen in de problemen. Gedurende het bouwproces staan opdrachtgevers met hun rug tegen de muur en kunnen zodra de bouwkosten tegenvallen niet meer terug. Overschrijdingen van 20 procent zijn normaal en de startbegroting blijkt een wassen neus. Het plan omgooien of van aannemer veranderen, kost klauwen met geld. In Nederland zijn de Noord-Zuidlijn van de Amsterdams metro, het Rijksmuseum en het Haagse Stadhuis daardoor bekende kluchten. Op Curaçao wordt behalve zand en water alle bouwmateriaal ingevoerd. Concurrentie tussen grote bouwers is er niet of nauwelijks. Hoge transportkosten, groot risicogehalte, inefficiëntie en lage arbeidsproductiviteit worden door de lage lonen niet gecompenseerd. Bouwen op een klein eiland blijft relatief duur.
Na de recente storm stond het Advent Ziekenhuis maar ook de locatie achter de UNA in het water, Ziekenhuis Taams nog net niet. Verscholen achter de UNA en drie andere gebouwen, doet geen recht aan de betekenis van deze primaire maatschappelijke functie. Een ziekenhuis hoort goed bereikbaar, zichtbaar en prominent in de stad staan. Hoe aantrekkelijk ook op het eerste gezicht, de locatie schiet op de twee laatste punten ernstig tekort.
Van boven bekeken lijkt de basisvorm op een open hand met drie vingers. In de ‘handpalm’ liggen entreevoorzieningen, polikliniek en kantoren, tussen handpalm en vingers de centrale voorzieningen en in de vingers de verpleegafdelingen. Tot zover volstrekt logisch en voorbeeldig.
De vormgeving van het geheel wordt naar op dat moment heersende architectonische mode gekenmerkt door zaagtanden gecombineerd met niervormige, afgeschuinde contouren. Alle logica is verlaten en maakt plaats voor irrationaliteit, dit betekent duurder bouwen en harmonieus uitbreiden is onbegonnen werk.
Het dak van de ‘handpalm’ bestaat uit glas. In ons klimaat zeer ongeschikt, daar kunnen ze in het BNA-gebouw over meepraten. De verpleegvingers liggen in Noord/zuid richting waardoor alle langsgevels de hele dag door de zon worden belast. Het ontwerp gaat uit van 100 procent airco, een overbodige luxe en niet altijd even aangenaam. Een Nederlands ontwerp achteraf voor tropisch klimaat geschikt maken is een grote omweg en kost geld. Niet alleen details maar ook installaties en de hoofdvorm moeten op de schop. Als het ontwerpteam met het laatste was begonnen was het gedoe aan gevels en daken niet nodig geweest. Bijgaande schets toont een basisvorm waarbij oriëntatie op wind en zon zijn geoptimaliseerd. Het ontwikkelen van alternatieven voor de basisvorm is niet veel werk.
Op internet is met een driedimensionale wandeling het interieur van de ‘handpalm’ te volgen. Het verleidingsmechanisme treedt in volle werking. Luxe wordt hier extra benadrukt, hoge vides waar het zonlicht royaal naar beneden schijnt, glas en nog eens glas, kunstwerken hier kunstwerken daar. Het lijkt een lobby van een verzekeringsmaatschappij of van een vijfsterrenhotel. Opsmuk waar patiënten niets aan hebben. Bovendien een sfeer die te ver afstaat van interieurs van het modale woonhuis.
Later wij hier proberen van het nieuwe ziekenhuis iets anders te maken, iets dat aansluit bij onze wooncultuur maar ook het prachtige klimaat uitbuit, waar steeds een bewuste keuze gemaakt kan worden uit natuurlijk en kunstmatig klimaat, waar doktoren hun patiënten zittend in grote overdekte buitenruimten kunnen binnenroepen. Maar het belangrijkste is de basisvorm, vooral daar zit de winst.
Carlos Weeber, architect (Curaçao)

Wilt u op ruim 8.000 kilometer van Nederland Nederlandse ochtend-krant bij het ontbijt niet missen? Lees dan de Caribische editie van DE TELEGRAAF
Telegraaf

Het ANTILLIAANS DAGBLAD is de enige lokale Nederlandstalige ochtendkrant van Curaçao, Bonaire, Aruba en Sint Maarten.

antdagblad-logo


Abonnee worden of voor meer informatie over losse verkoop en advertentiemogelijkheden: E-mail of fax: Naam, voorletter(s), straatnaam, huisnummer, telefoon en aanvangsdatum. Abonnementsprijs* is Naf 25,50 incl. OB (abonneren is alleen mogelijk op Curaçao).