Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Nadat eerst diverse individuele journalisten het mikpunt waren van tegen bedreiging aangrenzende intimidatie door Helmin Wiels van regeringspartij Pueblo Soberano, heeft hij het nu gemunt op mediaorganisaties en ja, zelfs op de journalistiek als geheel. Want, zegt hij: ,,Er zijn sowieso geen onafhankelijke journalisten op Curaçao.” Het is gevaarlijk wat de PS-voorman doet, vooral zijn oproep om bepaalde media én hun adverteerders te boycotten. In sommige landen zou dit leiden tot opperste paraatheid, want verslaggevers en media moeten te allen tijde in vrijheid hun werk kunnen doen, zonder angst voor de gevolgen van hun handelen met betrekking tot informatievoorziening en opinievorming. Vrijheid van meningsuiting is misschien wel het grootste goed van een democratie. Dat Wiels een eigen opvatting heeft, is zijn goed recht, maar dan wel binnen de spelregels en niet vanuit een buitenspelpositie.
Het is waar dat vrijwel alle media op Curaçao commercieel zijn - dat wil zeggen: voor hun bestaan, het bekostigen van lonen en sociale premies, elektrarekening, druknota of zendapparatuur afhankelijk zijn van advertenties en, in het geval van kranten, abonnementen en losse verkoop. Maar dat wil nog niet zeggen dat het eiland geen goede nieuwsvoorziening kent. Ondanks of misschien wel dankzij de bijna absurde mediadichtheid, waardoor de spoeling dunner wordt, is er een grote mate van pluriformiteit (groot aanbod vanuit diverse invalshoeken). Deze media concurreren elke dag om de gunst van de lezer, luisteraar en kijker. En als de ene krant of radiozender een bericht niet heeft, dan pakt de ander het wel op. Om van de oprukkende social media maar niet te spreken. Daarmee ontgaat de Curaçaoënaar niets. Wat redacties wél merken is dat er sprake is van steeds minder transparantie van de overheid en dat bronnen - zowel officiële als officieuze - veel voorzichtiger zijn geworden, uit angst voor dezelfde intimidatie en repercussies. Het enige alternatief voor commerciële media is publieke, door de overheid, gesubsidieerde media. Daar is wat voor te zeggen, hoewel Wiels ook niet dol is op het nog jonge Aworaki van de Wereldomroep; het enige niet-commerciële medium. Maar in de huidige situatie moet gevreesd worden dat het doel dan politiek gestuurde informatie (lees: propaganda) is en dat de kritische journalist monddood wordt gemaakt. Er valt door media zelf nog veel te verbeteren, maar inmenging van politiek of staat in de vrije nieuwsgaring en -verspreiding: dat nooit. Net zoals voor de mediawet van voormalig PAR-minister Leeflang gold, geldt nu ook voor Wiels: handen af van de media.

Wilt u op ruim 8.000 kilometer van Nederland Nederlandse ochtend-krant bij het ontbijt niet missen? Lees dan de Caribische editie van DE TELEGRAAF
Telegraaf

Het ANTILLIAANS DAGBLAD is de enige lokale Nederlandstalige ochtendkrant van Curaçao, Bonaire, Aruba en Sint Maarten.

antdagblad-logo


Abonnee worden of voor meer informatie over losse verkoop en advertentiemogelijkheden: E-mail of fax: Naam, voorletter(s), straatnaam, huisnummer, telefoon en aanvangsdatum. Abonnementsprijs* is Naf 25,50 incl. OB (abonneren is alleen mogelijk op Curaçao).